Kanser Immunoterapi

Genel Bakış

Kanser immünoterapi, bağışıklık saldırısını bastıran mekanizmaları aşması sırasında tümörler ve sağlıklı doku arasındaki farkları kullanır. Checkpoint inhibitörleri, T hücreleri, tedavi antikorları, cytokines ve aşılar antijen tanıma, aktivasyon, ticaret ve tümör-cell öldürmenin farklı aşamalarında hareket ederler.

Teknik temeller

Tumour bağışıklığı antijen temsil eden hücreler süreci tümörlü proteinler ve peptid-major-histocompatability komplekslerini tanıyan T hücreleri başlatır. Aktif cytooksit hücreleri dokuya trafik, bağışıklık sinaps oluşturur ve perforin ve granzymes serbest bırakır. Tumours bu döngüyü antijen kaybı, engelli sunum, kontamine kontrol noktası, presoid hücreleri, düzenleyici T hücreleri ve metabolik olarak düşmanca mikroenvironments ile tahliye eder. Checkpoint antikorları PD-1 ile PD-L1 veya CTLA-4 gibi reseptör-ligand etkileşimleri, bir tümör-exclusive molekülü hedeflemeden ziyade aktivasyon eşlerini değiştiriyor.

Nasıl çalışır

Tumour antijenleri T hücrelere sunulur, bu da reseptör tanıma artı bağlamsal aktivasyon sinyalleri gerektirir. Checkpoint ablukası seçilmiş inhibitör sinyalleri kaldırır; mühendisli reseptörler önceden tanımlanmış tanıma sağlar; antikorlar büyüme yollarını engelleyebilir veya etkileyici mekanizmaları engelleyebilir. Yanıt hala bağışıklık-uygun erişime, antijen kalıcılığa ve tümör mikroenvironment'a bağlıdır.

Ölçme ve Araştırma Yöntemleri

Klinik denemeler hayatta kalma, yanıt süresi ve kaliteli yaşam uç noktaları kullanır, çünkü görüntüleme birtipik enflamatuar desen gösterebilir. Biyomarkers, ligand ifade, yanlış eşleştirme eksikliği, mutasyon yükü ve filtrelemede bağışıklık içerir, ancak assays ve eşler değişir. Akış cytometri, uzaysal görüntüleme ve tek hücreli sequencing bağışıklık durumlarını karakterize ederken, tumour DNA'sını dolaşımda iken moleküler cevabı takip edebilir. Hücre tedavileri kimlik, potency, sterillik ve replikasyon-tip vektörleri için serbest bırakma testi gerektirir. Adverse-event izleme, cytokine-dönüştür sendromlarını, nörooksisite ve organ-spücre otoimmütürü, önceden tanımlanmış escalasyon ve immüneresyon protokolleri ile ayırt eder.

Anahtar fikirler

• Bir tümör cevabı dayanıklı bağışıklık formları hafıza için dayanıklı olabilir.
• İntraksiyonu, bağışıklık ile ilgili olumsuz olaylar yoluyla normal dokuya da zarar verebilir.
• Biyomarkers olasılıksaldır ve nadiren her yanıtlayıcı veya dirençli tümörleri tanımlar.

Mevcut araştırma sınırları

Araştırma, kontrol hattı ablukasını aşılarla birleştirir, radyasyon, hedefli ilaçlar ve ajanlar Myeloid veya stromal bölmeleri yeniden şekillendirir. Mühendisli T-cell reseptörler ve chimeric antijen reseptörler, kan kanserlerinin iki hedef, mantık kapıları ve yerel teslimat yoluyla genişliyor. Kişiselleştirilmiş neoantijen aşılar tümör sequencing kullanır, ancak üretim zamanı ve pıhtı evrimi ile karşı karşıya kalır. Açık sorunlar birincil ve edinilen direnci tanımlamak, ciddi otoimmun olmadan aktiviteyi korumak ve karmaşık tedavilerin ölçeklenebilir hale getirilmesini içerir. Karşılaştırmalı denemeler ve uzun takip gereklidir çünkü erken yanıt oranları dayanıklılık, geç toksisite veya adil gerçek dünya erişimi yakalamaz.

Neden önemli?

Immunoterapi daha önce tedavi edilemez olarak kabul edilen bazı gelişmiş kanserlerde uzun vadeli kontrol üretti ve doğrudan toksik ilaçlar ötesinde onkolojinin kavramsal aracı genişletti.

Limitler ve açık sorular

Birçok hasta cevap vermez, sağlam tümörler bağışıklık hücrelerini dışlayabilir ve tümörler antijen kaybı veya baskıcı nişler geliştirir. Üretim kişiselleştirilmiş hücreler karmaşıktır, toksisite hızlı olabilir ve maliyet ve uzman altyapı limiti eşit erişim.